Augas abaixo

Mudanza en Augas abaixo

Xerm�n — Sun, 22 Oct 2006 10:52:00 +0000

� vista dos fallos continuos de blogger, Augas abaixo muda o seu espazo e a s�a faciana. A partir de hoxe o blogue est� neste enderezo.
Un sa�do.

Carta aberta aos inconscientes

Xerm�n — Mon, 16 Oct 2006 00:07:00 +0000

Ve�o de pasarme gran parte do d�a de caza. Si, eu que detesto ese chamado �deporte� e que s� practico na variedade fotogr�fica, ve�o de pasarme unhas cantas horas atrapando vis�ns americanos (Mustela vison). Todo isto porque a un grupo de inconscientes, deses que no meu pobo se definir�an cunha frase, aquela de �f�ltalle un fervor�, decidiron que estas fermosas criaturi�as deben andar ceibes polo noso xa bastante danado medio ambiente.

O vis�n americano (Mustela vison), como o seu nome com�n indica � unha especie al�ctona, quer dicir isto en �simple� (a ver si os inconscientes o entenden as�) que �non � de aqu�! E non � de aqu� como non o son os cangrexos americanos que levan anos ceibando nos encoros, ou coma tampouco son de aqu� os eucaliptos que adornan os nosos montes, ou coma tampouco son de aqu� os mexill�ns cebra que se est�n a multiplicar nos nosos r�os, ou coma tampouco son de aqu� os sapoconchos da florida que cando medran e molestan na casa soltan nas nosas lagoas, ou como a herba de coitelo que enche alg�n dos nosos fermosos cant�s... E poder�a seguir nunha longa lista de soltas e desprop�sitos, que non fan m�is que minguar a nosa danada natureza galega.

Pero claro, si xa son como �da casa�...diriades v�s (�s inconscientes me refiro).

O vis�n americano a trav�s de fuxidas e �soltas� � xa unha especie com�n nos nosos r�os, e pronto, de seguir a este paso ser� a �nica ou a derradeira. Porque, si os inconscientes non o saben, o vis�n coloniza rapidamente os r�os galegos, competindo abertamente coas lontras, e calquera outro depredador aut�ctono (de aqu�, por si non o pillaron os inconscientes) � que rematan por alonxar da s�a zona de caza. Tam�n este vis�n, se adapta perfectamente a calquera situaci�n, coma poden ser augas contaminadas, poboaci�ns e sumidoiros, competindo neste aspecto coa rata gris (todo un palmar�s de resistencia).

As� que nada m�is, que ma�� volta a ser d�a de caza, s� me queda da-las grazas �s inconscientes, da mi�a parte e de parte da natureza galega (e isto ch�mase iron�a ou m�is propiamente retranca, se�ores e se�oras inconscientes, por si non o pillades, porque luces non hai moitas... �ou si?)

Que falen eles

Xerm�n — Fri, 13 Oct 2006 23:52:00 +0000

Xa no seu d�a expuxen, quiz� dende a rabia do momento, o que sent�a ante tantas opini�ns � respecto dos incendios forestais e con tan pouco contido. Pero agora � o momento de que fale a xente que m�is sabe do tema, e que ao final tivo a oportunidade de facelo publicamente.

Falo, por si a algu�n lle quedan d�bidas, das comparecencias de hoxe na comisi�n de estudo dos incendios forestais, dos dous sectores m�is implicados e con maior co�ecemento no tema da extinci�n, o persoal laboral de incendios e os axentes forestais.

Al�dome de que � fin, se puidera escoita-la a voz dos que ter�an que ser preguntados dende fai moito tempo.

Podes ler as declaraci�ns do persoal laboral do SDCIF, en APROPIGA.

(Ante a falta das declaraci�ns �ntegras da Asociaci�n de Axentes, na p�xina de APRAFOGA, podedes ler extractos das mesmas aqu� ).

Fotografando natureza

Xerm�n — Wed, 11 Oct 2006 15:19:00 +0000

A fotograf�a da natureza, para alg�ns, e por suposto para min mesmo, pode ser unha forma de vida coa que sentirnos realizados. Non, non � que se poda vivir desto, ou polo menos no meu caso, pero � unha das cousas m�is gratificantes da mi�a existencia.

Qu� nos digan a uns cantos dos que nos dedicamos a isto, que non vale a pena agardar unha ou d�as horas, baixo a choiva ou a friaxe, a te-la foto que buscabamos. O que est� claro � que ningu�n vai pagar o que vale esa foto. S� a satisfacci�n do momento pode pagala, o sorriso na faciana do fot�grafo e o que pasa pola s�a cabeza, s� o co�ece quen realizou a fotograf�a.

Non sei quen ficou m�is ledo no momento de face-la foto superior, si eu por capta-lo momento preciso, ou o carr�n cristado pola pesca. O que si te�o claro, � que s� por esta fotograf�a, valeu a pena o tempo dedicado a fotografar aos carr�ns esa tarde.

Solucionados os problemas de v�deo

Xerm�n — Tue, 10 Oct 2006 21:04:00 +0000

Ve�o de recuperar o v�deo "O bosque desanimado", esta vez en formato flash, co que xa non � preciso descargar neng�n plugin, para visualizalo (salvo o flash, que a estas alturas xa case que ven instalado de serie...).
O novo formato de v�deo ten a vantaxe da s�a r�pida visualizaci�n pero tam�n ten un defecto, a perda de calidade (que tampouco � tan grande).

V�deo documental en Natureza Dixital

Xerm�n — Mon, 09 Oct 2006 01:55:00 +0000

O pasado s�bado, co gallo do d�a mundial das aves, foron moitas as actividades organizadas para concienciar � poboaci�n sobre a importancia da s�a conservaci�n.
O Concello de Santiago organizou unha serie de actividades que concluiron coa presentaci�n do �ltimo v�deo documental do meu vello amigo, naturalista, c�mara e realizador, Pablo Garc�a Rivas, no local social de Fonti�as.
Natureza Dixital, quere comezar, no seu af�n divulgativo, a amosar v�deos documentais feitos na Galiza por realizadores Galegos ou polos propios membros da equipa de Natureza Dixital.
Este primeiro v�deo documental, foi realizado por Pablo Garc�a no ano 2002, pero o debate sobre o sistema forestal galego fai que o contido est� intimamente ligado � actualidade.

Entra a ve-lo v�deo "O bosque desanimado"

Migraci�ns

Xerm�n — Mon, 02 Oct 2006 00:18:00 +0000

Nestes d�as comeza a tempada de outono. As�, nestas datas, os cogomelos ou as casta�as volver�n a ser parte da nosa dieta alimenticia, ou a s�a recolleita, ser� a escusa perfecta para volver a estar en contacto coa natureza nos nosos momentos de ocio. Pero tam�n � no outono cando outro marabilloso fen�meno natural comeza a producirse, a migraci�n das aves.

Hai aves e aves. As� o carr�n �rtico, percorre milleiros de quil�metros cada ano entre o �rtico e o Ant�rtico, nun perpetuo xogo coas estaci�ns clim�ticas. Pero son, sen d�bida, m�is abondosas as aves que percorren a metade do cami�o.

Centos de miles de aves que buscaron para criar o norte de Europa, aproveitando o desxeo e a explosi�n de vida do �rtico, retornan agora � quente �frica, pasando por varios carreiros ou v�as migratorias. Entre estas v�as est� a Atl�ntica, que pasa polas nosas costas.

Xa comeza a ollarse o paso de lim�colas, como � o caso deste bilurico claro (Tringa nebularia) da foto superior, que formaba parte de un grupo de oito exemplares, que se pousaron � meu car�n, no Esteiro do Tambre, o pasado venres.

O Pa�s dos dez mil verquidos

Xerm�n — Mon, 25 Sep 2006 01:06:00 +0000

Nos �ltimos d�as, semella que medran as ligaz�ns e as visitas a esta p�xina web, e sobre todo a este blogue. Se a web Natureza Dixital, a�nda est� � espera dunha pr�xima revisi�n e posta a punto, a actualidade ambiental se atopa no blogue, dende outra perspectiva, e sobre todo dende un punto de vista persoal, o meu propio punto de vista. Unha ollada que, como todas, pode ser acertada ou errada, pero que � a mi�a ollada.

Un blogue non � un panel de anuncios nin convocatorias, a�nda que aparezan recolleitas nel. Tampouco o blogue � un lugar que s� se nutra de notas de prensa, a�nda que existan. Tampouco debemos excedernos nas gabanzas e nas loas, a�nda que as fagamos.

Dacordo, chegados a este punto alg�n profesor de xornalismo me dir�a que un blogue (blog, bit�cora, weblog...) � outra cousa, pero este � o meu blogue, que comparto con moita xente, pero que, a fin de contas, � o lugar onde eu quero amosar a mi�a persoal ollada sobre a natureza e a s�a problem�tica, querendo aportar o meu gran de area no seu descubrimento.

Nos �ltimos d�as, advert�n un aumento de ligaz�ns e de contactos a este blogue, tanto dende outros diversos, como de medios de comunicaci�n. Entre estes medios recib�n un correo de Mart� Avi�o�, de unha emisora de radio de Catalu�a que emite un programa en galego semanalmente: Galiza, Algo M�is. A s�a intenci�n era facerme unha entrevista para falar da problem�tica ambiental de Galiza.

Entrei en directo o pasado s�bado, con problemas de cobertura telef�nica, xa que me atopaba cuns amigos com�ns na casa de Federico Real. No programa me preguntaron sobre a contaminaci�n nos r�os (caso do Umia) e sobre si cr�a que estaba a aumentar a conciencia ambiental en Galiza. Pregunta, esta �ltima, moi dif�cil de responder e ser �politicamente correcto�.

Non, realmente non creo que estea a aumentar a conciencia ambiental na Galiza. De cando en vez (Prestige, Incendios, Brenntag...), a conciencia ambiental pega un salto, e a moitas persoas lles entra a rabia pola destruci�n do noso medio. Pero isto p�sase axi�a. Cando xa deixa de ser noticia de portada, vaise esvaecendo o problema da nosa conciencia, e ningu�n se lembra de que r�os como o Umia son todos os r�os galegos. Case que todos son sometidos a unha lenta agon�a de verquidos e eutrofizaci�n. S� nesta �ltima semana, puiden ver dous novos verquidos que mataban toda a fauna do r�o, no r�o Sar e no Rois. Ningu�n falaba deles e xa ningu�n se lembra do Umia. Porque Galiza, por desgraza, vai cambiando. Pasou de ser o Pa�s dos dez mil r�os de Cunqueiro, a ser o Pa�s dos dez mil verquidos de hoxe.

A conciencia ambiental � encherse de rabia cada vez que se ve algo as�. A conciencia ambiental � erguerse cada ma��, pensando en que podo facer hoxe por solucionar o problema ou porque os demais co�ezan o problema e me axuden a solucionalo. Pero sobre todo, a conciencia ambiental � ter presentes as palabras do Gran Xefe indio Noah Sealth, que nos fala de que a natureza non nos pertence, e que a debemos conservar para as xeraci�ns vindeiras.

Non ao maltrato aos animais, polo cambio da lei

Xerm�n — Sun, 24 Sep 2006 11:29:00 +0000

A veces un cree perde-la esperanza na especie humana, pero logo da manifestaci�n de onte en Ribeira, volve un a recuperar folgos para continuar, e no fondo, sutilmente, apreciase aquilo � que lle chaman conciencia social ou conciencia ecol�xica.

A convocatoria da manifestaci�n contra o maltrato animal, pasou case desapercibida para unha gran parte da opini�n p�blica. Especialmente para aquela parte que si cree nesta loita. A convocatoria non apareceu recolleita nas webs dos grupos ecoloxistas galegos con maior influencia na poboaci�n. S� dous grupos, ERVA e, o que se cr�a desaparecido, CENAR, estiveron � fronte da organizaci�n do evento, integrados no Comit� Local de Ribeira contra o Maltrato Animal. Pero non estiveron s�s, contouse coa gran colaboraci�n das protectoras de animais de Galicia, de Le�n e de Madrid (onde houbo unha concentraci�n paralela), e de un recentemente creado grupo ecoloxista, a Plataforma Medioambiental de Corrubedo.

Ning�n partido pol�tico ou sindicato (ag�s a CUT) estivo presente nin apoiou o acto, quiz� movidos polo interese das elecci�ns municipais e sindicais vindeiras. Ningunha persoa de estes colectivos estivo al�, nin individual nin colectivamente.

O Concello de Ribeira, puxo trabas sistem�ticas � organizaci�n do evento, cambiando o percorrido da marcha ou non accedendo � emprestamento da megafon�a precisa para ler � manifesto final.

A pesares de todo isto, centos de persoas secundaron a protesta, nunha das maiores manifestaci�ns celebradas en Ribeira, 400 manifestantes segundo a polic�a, e 2.000 � parecer dos organizadores.

Os meus vellos amigos, Pedro Alonso, de ERVA, e Ignacio Gonz�lez, de CENAR, convid�ronme a acompa�alos na cabeceira da manifestaci�n, algo que fixen sen dubidalo un instante, pola mi�a concienciaci�n � respecto e pola mi�a condici�n de ribeirense.

Agarda que algo queda

Xerm�n — Thu, 21 Sep 2006 01:34:00 +0000

Non todo vai a ser malo nestes d�as. Esta noite puiden ollar un anaco a un xuvenil de raposo en perfecto estado. Xogou co ton burl�n da s�a especie connosco, agora me achego, agora me vou... Aqu� vos deixo unha foto do elemento que me fixo pasar un rato agradable, agora collo a c�mara, agora se vai... non collo a c�mara e... en fin, aqu� est� a foto.

Manifestaci�n contra o maltrato animal

Xerm�n — Tue, 19 Sep 2006 14:55:00 +0000

Como xa v��amos decindo nos �ltimos posts deste blogue, o pr�ximo s�bado haber� unha manifestaci�n en Ribeira contra o maltrato �s animais. O seguinte � o texto �ntegro da convocatoria feita polo Comit� Local de Ribeira contra o Maltrato Animal:

MANIFESTACI�N

CONTRA O MALTRATO AOS ANIMAIS

POLA NON VIOL�NCIA

S�bado 23 de setembro, 12 h.

Explanada da Estaci�n de Autobuses, Ribeira

O pasado dia 11 de setembro as televisi�ns asombraban ao mundo cunhas imaxes de extrema brutalidade contra un animal indefenso. Estas imaxes convulsionaron as conci�ncias de milleiros de persoas non s� no Estado Espa�ol, sen�n en toda Europa. A persist�ncia a�nda hoxe de focos de viol�ncia e crueldade contra os animais non � nada novo. Desgraciadamente, son frecuentes os casos como �ste e como outros, se cadra m�is graves, nos que se tortura impunemente a un animal ata a sua morte. Debemos aproveitar o tir�n medi�tico que estas escenas provocan para alzar a voz e esixir dos poderes p�blicos un xiro copernicano na pol�tica de protecci�n dos animais. � realmente triste comprobar c�mo se sigue festexando a crueldade coa escusa da tradici�n, c�mo se somete a torturas inxustificadas nos laborat�rios e centros universit�rios, c�mo se mant�n e se transporta aos animais que logo consumiremos como alimento ou vestimenta e c�mo, en definitiva, se desprecia a vida animal. Na actualidade, o mundo vive ao ditado das regras m�is absurdas do consumismo desbocado. O 70% da povoaci�n mundial vive no umbral da pobreza ou baixo d�l, mentres o 30% restante se preocupa pola sua auto-estima ou por pagar a hipoteca da sua vivenda. Apreciar a vida animal pode contribuir a un mundo m�is xusto, pois as persoas poder�amos comprender-nos mellor tan s� observando a conduta dos animais. Cans, cabalos, gatos, etc., son hoxe un b�lsamo emocional para miles de persoas que encontran neles un ref�xio e un est�mulo para enfrontar a vida di�ria. O desenvolvimento da sensibilidade � crucial para resolver muitos conflitos de hoxe, por iso a compa��a e o cari�o dos animais nos pode axudar a ver m�is al� das nosas imperfecci�ns humanas.

Mais a normalizaci�n do respeto aos animais � unha tarefa a�nda �rdua en algunhas partes do mundo. En Galiza implica abordar un c�mbio na lexislaci�n existente e a realizaci�n de campa�as p�blicas para denunciar e aillar socialmente �s persoas que maltratan aos animais. No momento presente, tam�n se revela importante dar apoio incondicional �s persoas que se atreven a denunciar eses maltratos en entornos desfavorables pola escasa cultura e concienciaci�n social. Por iso, o caso acontecido en Agui�o debe espolear ao vecind�rio deste lugar, ao de Ribeira, ao do Barbanza e � sociedade galega en xeral para demostrar que non somos como ese exemplar humano que tratou de educar aos seus cans a vareadas, supostamente para que non lle comesen as gali�as.

NON AO MALTRATO AOS ANIMAIS

POLO C�MBIO DA LEXISLACI�N DE PROTECCI�N DOS ANIMAIS

APOIAMOS A DENUNCIA DE AGUI�O

CONVOCA: Comit� Local de Ribeira contra o Maltrato aos Animais

Danos colaterais

Xerm�n — Wed, 20 Sep 2006 01:50:00 +0000

Hai danos que non se aprecian ate pasado un tempo. Coa teima dos incendios moitos de n�s vimos como non s� o monte se queimaba, sen�n como alg�n animal morr�a no intento de fuxir ou fux�a do lume pero ferido de morte.

As�, neses d�as infernais, unha foto, das varias que fixen durante a vaga de lumes era m�is que unha foto. Na fotograf�a, publicada noutro post, pod�ase ver un coello co lombo chamuscado buscando acubillo tras dunha xesta queimada. Pero non s� era iso, alomenos para min.

Acababa de ver como o coello, tolo pola dor, sa�ra do lume tropezando coa xente, cego e sen rumbo, ou quiz� levaba rumbo, pero o da s�a desesperaci�n. Det�vose trala xesta queimada, da que s� quedaban os pequenos troncos le�osos, e creu, para si e nese momento, que era unha xesta protectora, sen decatarse que, tremendo de dor e ferido de morte, estaba � vista de todo o mundo.

Hoxe, cando xa vai m�is dun mes dos terribles lumes de agosto, vin outra escena similar, que � a que ilustra este post. Cando estaba a piques de caer o sol, vimos un raposo � beira da estrada, detivemos o coche estra�ados de que non fixera amago de fuxir e quedamos expectantes, vendo que non s� non fux�a, sen�n que se achegaba a n�s, como esperando algo. Tirei unhas fotos e o raposo marchou, pero non como marcha o raposo, co trote burl�n e habitual, oll�ndote cada pouco coma xogando contigo. Non, tan s� marchaba, co paso cansi�o do que co�ece a s�a sentenza, sen voltar a ollada atr�s, ignorando totalmente a estes humanos que o condenaran, e dos que xa non ti�a nada que temer.

Logo vin a foto e decateime de que lle pasaba. O seu corpo ti�a a�nda as secuelas dos �ltimos incendios, que se notaban sobre todo, na s�a orella descarnada e infectada polas queimaduras. Ferida que ser�, sen d�bida, a s�a sentenza de morte.

Nota de prensa de Federico Real

Xerm�n — Mon, 18 Sep 2006 16:02:00 +0000

Hai feitos que non permiten unha visi�n lonxana do problema, sen�n unha implicaci�n nos mesmos. O maltrato animal, as� como a persecuci�n sistem�tica de quen o denuncia, non pode quedar impune. Dende este blogue quero dar conta da nota de prensa do veterinario Federico Real, emitida o venres da semana pasada, tra-los sucesos nos xulgados de Ribeira, e que non tivo moita repercusi�n nos medios de comunicaci�n:

COMUNICADO DEL VETERINARIO FEDERICO REAL S�NCHEZ:

Yo, Federico Real S�nchez, colegiado 675 por la provincia de A Coru�a, con
D.N.I. 36.072.016, quiero manifestar lo siguiente:

1-Agradecer las miles muestras de cari�o y solidaridad de toda Espa�a.

2-Que los 40 energ�menos que me insultaron ayer no representan en absoluto a
la parroquia de Agui�o.

3-Que desde febrero de 2005, cuando el Sr. Lado fue sancionado con 6000
euros, la vida de mi familia se convirti� en un aut�ntico infierno.

4-Que el motivo de que decidiera ahora darle publicidad a las im�genes
emitidas en estos d�as por televisiones de toda Espa�a, no es otro que el
envenenamiento de mi perro Karpin, ocurrido el pasado 3 de septiembre, y que
muri� con fuertes convulsiones y sufriendo un dolor atroz, para nada
comparable con las "caricias" que mi vecino propinaba a sus perros.

5-Que de haber sido el fin �ltimo de mi actuaci�n la influencia de las
im�genes sobre la Justicia, entiendo que las habr�a utilizado antes del
juicio por la paliza que el Sr. Lado, su hija y otros familiares nos
propinaron a mi mujer y a m�, en presencia de nuestros hijos, en abril del
2005, hechos por los que los agresores fueron condenados por los tribunales.

6-Los problemas civiles que pudiera mantener en el pasado, no con el Sr.
Lado Palmier, sino con otra familia, fueron dirimidos por los tribunales
civiles, cuyas sentencias, por definici�n, se respetan y acatan, y siempre
han sido favorables a mis tesis. Intentar relacionar esto con el salvaje
comportamiento de mi vecino es propio de actitudes irracionales y totalmente
incomprensibles desde el respeto a los animales.

7-Que de la misma manera que he puesto gratuitamente a disposici�n de todos
los medios de comunicaci�n las im�genes de la brutal agresi�n a los
animales, se me remitan los v�deos en que se vierten "adjetivos" sobre mi
persona para actuar judicialmente contra quienes los emitieron.

Agradecido de antemano,

Federico Real S�nchez

Holligans de folla de lata

Xerm�n — Thu, 14 Sep 2006 20:15:00 +0000

Unha personaxe chamada Roquent�n nos amosaba a n�usea polo que acontece decote, pola existencia mesma, e porque nada, nada do que n�s procuremos para muda-la existencia, ten significado, m�is al� da negaci�n da existencia mesma.

Hoxe, a n�usea, a mesma n�usea que expresaba Sartre, se me amosa tras acende-lo televisor e ver rostros co�ecidos, de Agui�o, de Carreira, de Ribeira, aplaudindo � �canicida� que orgulloso se gaba da complicidade dos seus particulares Holligans, estes que atacan, polo menos verbalmente, a quen cometeu o tremendo �delito� de denuncia-la inimaxinable crueldade do seu veci�o o �canicida�.

A n�usea esta a� decote, cando menos agardo salta e se me aparece diante. Cando cremos que todo marcha ben decat�monos de que nada e como agard�bamos. De que as persoas non son o que pens�bamos. De que os intereses fan mudar o comportamento.

O �canicida� � sen d�bida un enfermo, e non dos que te�an cura, pero �qu� son os seus Holligans? Os Holligans de folla de lata cren que cando se xuntan m�is de dez se xuntan moitas neuronas, e que por iso a verdade e a raz�n est� con eles. Pero o �nico que est� con eles � a superioridade, a da protecci�n da tribo.

Os Holligans de folla de lata cren que quen debe pagar co c�rcere � o que denunciou a barbarie dun enfermo, quen sofre a convivencia cruel do sen escr�pulos, quen xa � unha v�tima esgotada pola convivencia.

Cren iso porque non poden ver m�is al� do seu nariz, porque entenden que o �amigo� � o amigo e que hai que perdoarlle todo. O estra�o, o que ven de fora, � para eles o �agresor�, o que se mete onde non lle mandan.

�Era unha excelente persoa� � unha frase recorrente que escoitamos acot�o nos informativos, e sempre vai adicada �s agresores. Coma se lles custase crer que o seu veci�o � quen �, quen atacou � semellante ou � diferente. E a veces non o cren, a�nda que o vexan cos seus propios ollos non o cren. Porque o seu veci�o se comporta con eles agarimosamente, e non saben do outro o veci�o, o de portas para dentro, o cruel, o s�dico, o asasino.

Federico Real fixo o que ti�a que facer, o que far�a calquera persoa de ben. �E qu� recibe coma pagamento? A agresi�n, o rexeitamento, o manteo p�blico dos necios na s� da xustiza, os insultos, o asasinato do seu amigo, do seu can.

�Unha aperta Federico, e sobre todo �nimo!

Nota do Colectivo Ecoloxista do Saln�s sobre o estado do Umia

Xerm�n — Wed, 13 Sep 2006 11:06:00 +0000

Verquido de fecais na confluenza dos r�os Follente e Umia no lugar de A Tafona (Caldas de Reis). Foto: Xerm�n G. Romai.

A continuaci�n paso a transcribir a nota de prensa que, sobre o estado do Umia e a cat�strofe da Brenntag elaborou o Colectivo Ecoloxista do Saln�s (CES) e foi xa publicada en Vieiros:

Valoraci�n do Colectivo Ecoloxista do Saln�s da cat�strofe de Brenntag

O r�o Umia debe integrarse na xesti�n do territorio

[08/09/2006 08:46] A verdadeira cat�strofe do r�o Umia, ao igual que todos os r�os e regatos do Saln�s, � o xeito no que est� a ser tratado e xestionado (como se se tratara dunha cloaca a ceo aberto) como se evidenciou estes d�as co vertido de Brenntag. O CES considera que esta empresa, ao igual que calquera outra, deber�a estar ubicada nun pol�gono industrial ben dotado de medios e de protocolos de actuaci�n ante casos de perigo �s persoas e ao medio.

Ese deber�a ser a raz�n de ser dos pol�gonos, e non as guerras entre os concellos para ver quen ten o pol�gono m�is grande. As� os pol�gonos, ademais de aportar unha boa infraestructura e rede de comunicaci�ns ao sector empresarial, deben aglutinar as empresas para minimizar o seu impacto no medio (un sistema de depuraci�n de augas conxunto, evitar o impacto visual que ocasiona a dispersi�n de empresas e naves, plans conxuntos de emerxencias que complementen aos propios de cada empresa, facilitar o control ambiental e sanitario por parte da administraci�ns...).
O Umia leva sufrindo dende anos atr�s unha grande cantidade de impactos e vertidos, e sen que o feito de estar falando dun r�o-arteria que sirve de auga aos concellos do Saln�s, pareza que importara nen ao sector empresarial nin �s administraci�ns locais nin auton�micas. Esta situaci�n levou ao Umia a sufrir altas concentraci�ns de fosfatos, canalizaci�ns,, recheos, repetitivos e case peri�dicos vertidos contaminantes (dom�sticos e industriais) en distintos puntos do seu cauce (Ribadumia, Cambados,...). A aparici�n de peixes mortos, asfixiados pola reducci�n de os�xeno disolto que estes vertidos provocan xa non � unha estampa casual, sen�n algo que se est� a facer moi com�n. Esta situaci�n levou incluso � propia Deputaci�n de Pontevedra a encargar un estudio onde se inventariaron 177 focos contaminantes; pero ah� parece que se quedou a cuesti�n, pois non se co�ecen as medidas correctoras aplicadas ao respecto. �Qued�monos tranquilos localizando impactos e non se act�a para evitalos ou minimizalos? .

Ante o caso de contaminaci�n que causou o incendio da empresa Brenntag, a rapidez de actuaci�n a nivel t�cnico para controlar e neutralizar a contaminaci�n foi crucial na eficacia que parece est� a ter estas medidas de control. Mais este �xito da metodolox�a empregada non debe solapar os efectos negativos que est� a ter este vertido e as propias medidas de control, que deben ser atalladas unha vez pase esta fase de decisi�ns de emerxencia. A este respecto o CES cree que hai varios aspectos sobre os que administraci�n debe actuar:

Efectos na fauna e flora fluvial. A administraci�n deber� facer un inventario e un an�lise de cantidades e especies m�is afectadas, as� como levar a cabo a retirada inmediata da fauna e flora morta, polo risco de ser inxerida por animais introducindo as� o contaminante na rede tr�fica. Ademais debe ser analizado o comportamento dos anfibios e tam�n, e de xeito pormenorizado, o impacto do vertido na poboaci�n de lontras que exist�a nos arredores da zona afectada.

Efectos nas ribeiras. As obras de canalizaci�n para abastecemento de auga potable ao lado da ribeira, as� como os movementos de terra provocados pola construcci�n dos diques e balsas, debe analizarse o seu impacto e tomar as medidas oportunas para minimizar os seus efectos na vexetaci�n de ribeira, crucial para a vida do r�o.

Analizar as augas do tramo inferior ao contaminado, e varias estaci�ns de mostreo dispersas dende a zona cero ata a desembocadura do Umia, para as� valorar en conxunto o grao de eficacia da metodolox�a empregada. Non debemos esquecer que este r�o infl�e de xeito enorme na din�mica natural de toda a enseada do Bao, zona n�cleo do espacio protexido como Lugar de Importancia Comunitaria do Complexo Ons- O Grove.

M�is al� das medidas de control puntuais que nos levou o incendio de Brenntag, a situaci�n dos r�os do Saln�s debe remover consciencias e dunha vez por todas levar a cabo unha ordenaci�n dos usos das augas e das ribeiras dos r�os e regatos, as� como perseguir xudicialmente a todos aqueles (particulares, empresas e mesmo Concellos) que vertan aos r�os sen previa e adecuada depuraci�n, deixando atr�s xa, dunha vez por todas, a pol�tica da vista gorda.